26 | 06 | 2010 18:08

Γιώργος Μπαρτζώκας

 Από τη λήξη του πρωταθλήματος και μετά ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι... εν αναμονή, προπονητής της χρονιάς! Από σήμερα μάλιστα που το περιοδικό ALL STAR BASKET, ανακοίνωσε τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας του, ο τεχνικός του Αμαρουσίου ξεκίνησε να εξαργυρώνει τις επιτυχίες του με τους «κιτρινόμαυρους», μαζεύοντας βραβεία... Ο Έλληνας κόουτς μίλησε στο basketnet.gr για την μαγική αλλά περίεργη σεζόν που έκλεισε, ξεκαθαρίζοντας πως η μεγαλύτερη επιτυχία, λάθος, ευτυχία του ήρθε εκτός μπάσκετ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΣΥΡΙΓΟ

-Προπονητής της χρονιάς (προς το παρών από το ALL STAR BASKET), μεγάλες νίκες στην Ευρωλίγκα, τρίτη θέση στην Α1 και μία... κόρη! Τι βάζεις στην κορυφή της ευτυχίας σου;
«Την κόρη μου... Μακράν από όλα τα υπόλοιπα! Δεν συγκρίνονται τα συναισθήματα που μπορεί να σου δημιουργήσει ο ερχομός ενός παιδιού. Με τίποτα. Όλα τα άλλα είναι απλά επιτυχίες στη δουλειά σου. Ένας συνδυασμός πραγμάτων, που σε αφήνει ικανοποιημένο ειδικά όταν έχεις περάσει μία τόσο δύσκολη χρονιά... Στο Μαρούσι, φέτος, δυστυχώς δεν μπορούσαμε να χαρούμε τις νίκες μας. Κάναμε μία μεγάλη νίκη στην Ευρωλίγκα ή στο πρωτάθλημα και φοβόμασταν πως στην επόμενη προπόνηση θα είχε φύγει κάποιος παίκτης. Μεγάλη εμπειρία. Σχεδόν κάθε εβδομάδα, υπήρχαν περιστατικά που δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας, τα οποία έπρεπε να χειριστούμε ανάλογα για να μην διαλυθεί η ομάδα...  Ευτυχώς, τουλάχιστον, η χρονιά έκλεισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και η ομάδα πήρε αυτό που πραγματικά άξιζε... ».

-    Πες μας ένα από αυτά τα μικρά μυστικά; Πότε πιστεύεις ότι φτάσατε πιο κοντά στη διάλυση;
«Μα δεν ήταν μία και δυο φορές... Από τη στιγμή που ολοκληρώσαμε την παρουσία μας στην Ευρωλίγκα, η ομάδα έχασε ένα μεγάλο κίνητρο και οι προπονητές ένα μεγάλο στήριγμα, για να κρατάμε σε εγρήγορση τους παίκτες. Στο παιχνίδι με τον Ηλυσιακό, 15 λεπτά πριν το τζάμπολ, οι ξένοι είχαν σχεδόν μαζέψει τα πράγματα τους για να φύγουν από το γήπεδο! Όταν μάλιστα υπήρξε η φήμη ότι ο ιδιοκτήτης της ομάδας θα αποχωρήσει η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη. Όλοι, όσοι ανήκαμε στην ομάδα και ειδικά ο Ελληνιάδης, έβρισκαν κάθε μέρα τρόπο για να μην διαλυθεί το Μαρούσι».

-    Είπες ψέματα ποτέ;
«Όχι... Δεν μπορώ να πω ψέματα. Και ξέρεις, είμαι ένας προπονητής που στηρίζω το μοντέλο του κόουτς που ασχολείται μόνο με αγωνιστικά θέματα.Τις επιλογές των παικτών, το κοουτσάρισμα, την προπόνηση. Δεν θέλω και δεν θεωρώ σωστό, ο προπονητής να ασχολείται με τα οικονομικά ή να κάνει τον Τζένεραλ Μάνατζερ...».

-    Τότε προφανώς πρέπει να αλλάξεις χώρα...
«Δυστυχώς... Και δεν είναι η πρώτη φορά που μου συνέβη στο Μαρούσι. Και στην Ολύμπια, μετά την πρώτη χρονιά που κύλησε ρολόι, τα επόμενα δύο χρόνια είχα τα ίδια προβλήματα... Κι όλα αυτά σε ένα πρωτάθλημα όπως το ελληνικό, με την πίεση που ασκείται να είναι τεράστια, το επίπεδο τακτικής πολύ ψηλό και γενικά ένα πρωτάθλημα πολύ δύσκολο».

-    Ποιος παίκτης βρέθηκε πιο κοντά στην έξοδο;
«Ο Λούκας... Ίσως επειδή δεν ήξερε καθόλου τον Βωβό και δεν είχε αγωνιστεί ξανά στην Ελλάδα. Οι άλλοι λίγο-πολύ γνώρισαν την κατάσταση και τον ιδιοκτήτη και ήταν πιο ήρεμοι».

-    Αλήθεια, αν η κόρη σου ήταν μεγαλύτερη και σε ρώταγε «μπαμπά, βγάζεις λεφτά από το μπάσκετ;», τι θα της έλεγες;
«Είναι κάτι που σκέφτομαι εδώ και καιρό... Και με προβληματίζει...»

-    Στην Ολύμπια έχασες λεφτά... Στο Μαρούσι, πόσους μισθούς έχεις πάρει;
«Πέντε μέρες πριν τελειώσει η σεζόν είχα πάρει δυόμισι μισθούς... Και μόλις τελείωσε πήρα άλλον έναν...».

-    Τριάμισι μισθούς σε ένα χρόνο... Να μπω στη διαδικασία να σε ρωτήσω αν θέλεις να μείνεις στο Μαρούσι;
«Ξέρει κανείς πως θα είναι το Μαρούσι την επόμενη σεζόν; Ποια μορφή θα έχει ομάδα; Ποιος θα είναι το αφεντικό; Σε ποια πόλη θα αγωνίζεται; Πως να απαντήσω δηλαδή... Αυτό που μπορώ να σου πω είναι πως στη διάρκεια της χρονιάς, το γεγονός ότι προπονούσα την ομάδα από την οποία προέρχομαι, με κράτησε πολλές φορές όρθιο. Και το σίγουρο είναι πως πέρυσι το καλοκαίρι όταν επέστρεψα στην ομάδα, δεν είχα στο μυαλό μου να μείνω για ένα μόλις χρόνο, ούτε θεώρησα το Μαρούσι σκαλοπάτι για κάτι παραπάνω...».

-    Το όνομα σου παίζει μέχρι και για τον Ολυμπιακό... Φοβάσαι μήπως χάσεις τον προσανατολισμό σου; Είσαι μόλις τέσσερα χρόνια στην Α1...
«Κατ’αρχήν από το τι ακούγεται, μέχρι το τι ισχύει υπάρχει μεγάλη διαφορά. Το να υπάρχει θετική προδιάθεση από κάποιους στο πρόσωπο σου, για τη δουλειά σου, είναι κάτι θετικό. Όμως δεν μου έχει γίνει ούτε κρούση από καμία ομάδα... Από εκεί και πέρα, είμαι 20 χρόνια προπονητής και έχω περάσει σχεδόν από όλες τις θέσεις ενός προπονητικού επιτελείου. Οπότε δεν νιώθω πως είμαι ανέτοιμος για κάτι. Στην Ευρώπη, υπάρχουν πολλά παραδείγματα νέων προπονητών που έκαναν μεγάλες επιτυχίες και μεγάλων προπονητών, με πλούσιο βιογραφικό που έκαναν τρανταχτές αποτυχίες. Και το αντίθετο φυσικά... Δεν νιώθω όμως πως υπάρχει ομάδα που δεν θα μπορούσα να αναλάβω».

-    Το ALL STAR BASKET (προς το παρόν) σε ανέδειξε προπονητή της χρονιάς... Νιώθεις πως ήσουν καλύτερος από τους συναδέλφους σου; Από τον Ομπράντοβιτς, τον Σφαιρόπουλο, τον Ζούρο;
«Οι προπονητές δεν νομίζω ότι είμαστε συγκρίσιμα μεγέθη... Γιατί κάθε προπονητής έχει διαφορετική ομάδα. Είναι αδύνατη η σύγκριση... Ο κάθε προπονητής, με την ίδια δουλειά, θα μπορούσε κάπου να πετύχει και κάπου αλλού να αποτύχει. Το γεγονός ότι οι δημοσιογράφοι σε ξεχωρίσουν είναι μεν τιμητικό αλλά θεωρώ πως όλοι οι προπονητές που προανέφερες θα μπορούσαν να είχαν αναδειχτεί επίσης προπονητές της χρονιάς».

-    Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να προσθέσεις;
«Ναι... Όσο και αν ακουστεί τετριμμένο, θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους, φέτος στο Μαρούσι. Τους συνεργάτες μου στο προπονητικό τιμ, τον Ελληνιάδη, τον Βαβέτση (γυμναστης), τον Βωβό και τον Αλεξανδρή που μου έδωσαν την ευκαιρία να κοουτσάρω την ομάδα... Όλους. Η προσπάθεια που έγινε ήταν πολύ μεγάλη. Πολλές φορές, υπεράνθρωπη...»