Το μπάσκετ που αγαπάμε και όλοι θέλουμε να βλέπουμε να βρίσκει το δρόμο που του ανήκει, παρά τις δυσκολίες της εποχής και με τα τόσα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζoυμε, ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πονάνε και τρέχουν γι’ αυτό. 

Στην επαρχία που τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα, ένας άνθρωπος που αγαπάει το μπάσκετ και «τρέχει» πραγματικά γι’ αυτό είναι ο Νίκος Παπαδόπουλος. 

Who is who

Γεννήθηκε στην Αθήνα 1965 και η πρώτη του επαφή με το μπάσκετ έγινε το 1980 στον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο Αθηνών (Β’ ΕΣΚΑ)  με προπονητή τον αξέχαστο Πολυτιμήδη.

Το 1985 πέρασε στα ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής από όπου αποφοίτησε το ’89. Για καλή τύχη της ακριτική πόλης παρέμεινε και παντρεύτηκε έχοντας 2 παιδιά και εργάζεται ως γυμναστής στην Α΄ θμια εκπαίδευση αλλά και ως προπονητής της ΑΕΚομοτηνής.

Οι ομάδες που πρωταγωνίστησε είναι αρκετές όπως ο ΓΑΣ Κομοτηνής (Α2), Πανθρακικός, Εθνικός Αλεξανδρούπολης (Β΄ Εθνική) αλλά και στον Κτησιφών Παιανίας και τον Δωριέα Ρόδου. 

Από το 1986 ασχολείται με την προπονητική και κυρίως με τις ακαδημίες νέων παιδιών. 

-  Κόουτς τι ρόλο παίζει ο προπονητής στα μικρά παιδία των ακαδημιών και γιατί οι γονείς να εμπιστευτούν να αφήσουν τα παιδιά τους;

«Τα παιδιά αγαπάνε το μπάσκετ πάρα πολύ, γι’ αυτό καταλυτικό ρόλο παίζει ο άνθρωπος που θα τα μυήσει και θα τα κάνει να το αγαπήσουν ακόμα περισσότερο. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η συμπεριφορά του προπονητή στο να μένει το παιδί στο άθλημα να περνάει καλά και να το διασκεδάζει. 

Οι γονείς, μου εμπιστεύονται τα παιδιά τους γιατί βλέπουν ότι κάτι κάνω σωστά. Καθημερινά  κρινόμαστε από την φιλοσοφία μας, την συμπεριφορά μας, τους τρόπους μας, την στάση μας και το πόσο ενδιαφερόμαστε για την δουλεία μας. Οι γονείς ρωτούν, βλέπουν, κρίνουν και μετά με την σειρά τους θα ρωτηθούν από άλλους γονείς: Τι είναι αυτός ο Παπαδόπουλος? Είστε ευχαριστημένοι? Είναι καλός σε αυτό που κάνει? Αγαπάει τα παιδιά? Και τότε είναι που σου “βγαίνει το όνομα” ».

- Είσαι προπονητής πολλά χρόνια τώρα. Για πες μας λίγα πράγματα για τις ακαδημίες αλλά και για το μπάσκετ στην Κομοτηνή όπου διδάσκεις και ζεις.

«Στην ΑΕΚ Κομοτηνής είμαι πάνω από 10 χρόνια. Την θεωρώ οικογένεια πλέον και έχω δουλέψει σε όλες τις βαθμίδες του συλλόγου. Το τμήμα μπάσκετ του συλλόγου αριθμεί 3 αγωνιστικά τμήματα, 7 τμήματα ακαδημίας και 1 τμήμα βετεράνων με συνολικά πάνω από 160 αθλητές όλων των ηλικιών να συμμετέχουν. 

Η ανδρική μας ομάδα αγωνίζεται στην Α’ κατηγορία της ΕΚΑΣΑΜΑΘ. 

Πάνω από όλα η φιλοσοφία της ομάδας είναι τα ΠΑΙΔΙΑ. Πρέπει να διασκεδάζουν παίζοντας μπάσκετ με ασφάλεια και να μαθαίνουν σωστά το άθλημα με σωστή νοοτροπία και συμπεριφορά. Επίσης να δίνονται περισσότερες αγωνιστικές ευκαιρίες και εμπειρίες σε παιδιά από την ακαδημία μας που έχουν προοπτική και το αξίζουν (παραγωγή). Ως  αναφορά το μπάσκετ στην Κομοτηνή, δυστυχώς βρίσκεται σε ύφεση εδώ και πολλά χρόνια γιατί δεν επένδυσε σωστά σε ανθρώπους και σε δικά του παιδιά. Επίσης δεν υπάρχει συνεννόηση και συνεργασία μεταξύ των συλλόγων της πόλης με ένα κοινό σκοπό το καλό του μπάσκετ». 

- Ο κόσμος γεμίζει το γήπεδο και τι προβλήματα αντιμετωπίζετε στη δουλεία σας;

«Ο κόσμος δεν γεμίζει το γήπεδο και εκτός από τους παραπάνω λόγους έχει και άλλους όπως το επίπεδο το μπάσκετ που παίζεται, κοινωνικούς, κορεσμού, οικονομικούς, μη προβολής του αθλήματος, κακής διαχείρισης ακόμα και πολιτικούς.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι προπονητές στη δουλεία μας είναι η ανεπάρκεια των αθλητικών χώρων, η μη συντήρησή του, η έλλειψη καθαριότητας και θέρμανσης, το εκπαιδευτικό σύστημα αλλά και βέβαια το οικονομικό».

- Οικονομικό ε; Υπάρχουν πολλές δυσκολίες;

«Όσον αφορά το οικονομικό, οι κρατικές επιχορηγήσεις σταμάτησαν πλέον, αλλά και όταν δίνονταν ήταν πενιχρές και αναδρομικές πολλών χρόνων. Τα οδοιπορικά μειώθηκαν και επίσης δίνονται αναδρομικά μετά από πολύ καιρό. Τα έσοδα από τις ακαδημίες και άλλες δραστηριότητες των συλλόγων δεν φτάνουν για να καλύψουν τα έξοδα. Η λύση χορηγών υπάρχει αλλά είναι πολύ περιορισμένη ειδικά αυτή την δύσκολη εποχή. Αν προσθέσουμε και την κακή διαχείριση των οικονομικών των συλλόγων, τα αποτελέσματα είναι οι κακοπληρωμένοι και “φεσωμένοι” προπονητές. Αν η πολιτεία δεν στηρίξει ουσιαστικά και οικονομικά τους συλλόγους, πιστεύω ότι θα γίνουν ακόμα χειρότερα τα πράματα, όπου χειρότερα η διαλύσεις σωματείων.

- Ειλικρινά πως κρίνεις τους Έλληνες προπονητές;

«Έχουμε πολλούς αξιόλογους Έλληνες προπονητές και όχι μόνο στις μεγάλες κατηγορίες. Οι Έλληνες προπονητές αγαπούν τη δουλεία τους, ενημερώνονται, παρακολουθούν τα σεμινάρια του ΣΕΠΚ και θα είχαμε ακόμα περισσότερους αν η πολιτεία αποφάσιζε να κάνει σχολές προπονητών που έχει να κάνει πολλά χρόνια τώρα». 

- Νίκο σε ευχαριστώ και εύχομαι καλή δύναμη στο πραγματικά δύσκολο αλλά και σπουδαίο έργο που επιτελείς.

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω το BASKETNET για την προσπάθεια που κάνει να αναδείξει  το μπάσκετ στην επαρχία αλλά και για την καθημερινή ενημέρωση που μας προσφέρει».