Η χθεσινή νίκη, αλλά και η συνολική παρουσία της ΠΓΔΜ, είναι μία απάντηση σε όσους (και δεν είναι πρώτη φορά) μπέρδεψαν την πολιτική με την Εθνική μας ομάδα. Γιατί εκείνο το βράδυ κάναμε τη χειρότερη εμφάνιση μας (όλες οι ομάδες δικαιούνται μία τέτοια) και χάσαμε όχι-τελικά- από μια υποδεέστερη ομάδα, αλλά από μία από τις 4 φιναλίστ του Eurobasket που σε εκείνο το παιχνίδι έκανε μία από τις καλύτερες της παρουσίες σε αυτή τη διοργάνωση. Εεε τι να κάνουμε τώρα που το όνομα της είναι ΠΓΔΜ.

Πάντως όλοι οι μπασκετικοί οφείλουμε, σε αυτούς τους γείτονες μας, με τους προκλητικούς  οπαδούς (δημιούργησαν επεισόδια πάλι χθες) , με το αστέρι της Βεργίνας για σύμβολο τους και με μια απομίμηση για ονομασία του κράτους τους, να τους βγάλουμε το καπέλλο.

Ομολογώ ότι στο πρώτο σχολιασμό μου στην κρατική τηλεόραση στο παιχνίδι ΚΡΟΑΤΙΑ-ΠΓΔΜ βιάστηκα να τους χαρακτηρίσω σαν μια ομάδα άναρχη, απείθαρχη, όπου ο McCalebb κάνει ότι «γουστάρει». Παρασύρθηκα, όμως, και από το παιχνίδι των απογοητευτικών – λόγω περίσσιου ταλέντου – Κροατών.

Ο coach Μαρίν Ντοκουζόφσκι  και οι συνεργάτες του Μαριαν Λαζόφσκι  -  Μαριαν Σρμπινόφσκι , κατάφεραν :

1. να διαβάζουν πολύ καλά το παιχνίδι των αντιπάλων, εντοπίζοντας τα αδύνατα τους σημεία.

2. να δώσουν στην ομάδα αμυντικούς προσανατολισμούς,

3. να «κρύψουν» τις δικές τους αδυναμίες, 

4. να επιβάλλουν το δικό τους ρυθμό, 

5. να μοιράσουν διακριτούς ρόλους στους παίκτες,

6. και εν τέλει  να πάρουν από αυτούς  το 100% των δυνατοτήτων τους. 

Ο Μαρίν Ντοκουζόφσκι  στήριξε το παιχνίδι των «γειτόνων» μας σε 3 star

1.Το ρόλο του προπονητή μέσα στο γήπεδο έδωσε στον Βλάντο Ιλιέφσκι, το παίκτη με τον περισσότερο χρόνο συμμετοχής σε όλο το τουρνουά (37.1 λεπτά ανά αγώνα).Με μόλις 1,4 λάθη ανά παιχνίδι, οργάνωνε τέλεια, έκανε ευτυχισμένους όλους τους συμπαίκτες του, εκτελώντας όποτε έπρεπε (τι τρίποντο ήταν αυτό χθές ??) χωρίς να εκβιάζει, έκανε την ομάδα του να μοιάζει με μια καλοκουρδισμένη μηχανή.

2.Τον γηγενή (άλλο φαινόμενο και αυτό. Σε λίγα χρόνια δε θα ακούγονται ούτε οι Εθνικοί Ύμνοι των χωρών) McCalebb (μπράβο στον Βουγιοσέβιτς που τον ανακάλυψε) που έδωσε βασικά με τις διεισδύσεις του, τις λύσεις στο σκοράρισμα, αυτές που χρειαζόντουσαν για να κάνει η ΠΓΔΜ την υπέρβαση. Πολύ λογικότερος όταν αγωνιζόταν σε θέση «2». Εκδήλωσε  τους περισσότερους από τους πρωτεύοντες αιφνιδιασμούς. Έκλεβε στην άμυνα-αλλοίμονο- αλλά είχε από πίσω τους ευτυχισμένους ρολλίστες να τον καλύπτουν αμυντικά.

3.Τον «γνωστό μας» Πέρο Αντιτς ωριμότερο και ουσιαστικότερο από ποτέ. Έπαιξε σαν «4», έπαιξε σαν «5», έπαιξε άμυνα (θυμηθείτε ότι κυνηγούσε τον Φώτση στα 7 μέτρα), πήρε ριμπάουντ (αμυντικά και καθοριστικά επιθετικά), σκόραρε από το low post, αλλά σκόραρε και με μακρινά σουτ, χωρίς όμως να εκβιάσει.. Και το βασικότερο: έδωσε πάσες και  πάσαρε πολύ και σωστά. Αν και ο χαρακτήρας του δεν τον βοηθάει, ήταν ο leader αυτής της ομάδος.

Πίσω λοιπόν από τους τρείς σερίφηδες, υπήρχαν ευτυχισμένοι ρολλίστες με ξεκάθαρες αρμοδιότητες, που έβαλαν το «εγώ» τους κάτω από το καλό της ομάδος. Πιθανώς αυτή την εικόνα δε θα τη ξαναδούμε, αλλά οι συγκυρίες ευνόησαν στο να βρεί αυτό το σύνολο ρυθμό και να εμφανίζεται τώρα αμιγές, δυνατό και συμπαθητικό (ακόμη και για μας, αν δεν υπήρχε το θέμα της ονομασίας στη μέση).

Τη θέση των ψηλών επίσης κάλυπταν :

• Ο Cekovski  που μετέδιδε το πάθος και την αγωνιστικότητα στους υπόλοιπους, με αρμοδιότητες αμυντικές και λόγω πολύ καλής ψυχολογίας ικανός να κάνει τη ζημιά με τα σουτ του (θυμηθείτε το αλησμόνητο 3 στα 4 εναντίον μας).

• Ο Gechevski του ΠΑΟΚ  που προσπαθούσε από το pick and pop είτε να σκοράρει με 3π. είτε να δημιουργήσει καταστάσεις με τις πάσες του. Συνεπής και στην άμυνα ειδικά κοντά στο καλάθι.

• Ο Samardziski με 2 επιθετικά reb. ανά παιχνίδι, έστηνε πολύ καλά σκριν για τους Ilievski-McCalebb και δούλευε πολύ και έξυπνα στην άμυνα.

Ενώ στις θέσεις των περιφερειακών οι λύσεις ήρθαν από τους :

• Από τους αδελφούς Stojanovski. Οι οποίοι ήταν συνεπέστατοι στα αμυντικά τους καθήκοντα, δίνοντας και οι δύο μαζί περίπου 4 κλέψιματα στον αγώνα. Όποτε τους δόθηκε η ευκαιρία σκόραραν, είτε στον αιφνιδιασμό είτε με σουτ 3π. με τον VOJDAN να στέλνει χθές στο καναβάτσο τους Λιθουανούς με 5 στα 5 τρίποντα.

• Από τον Sokolov, D. Που ερχόταν από το πάγκο να δίνει ανάσες στους Ilievski-McCalebb.