14 | 11 | 2011 20:59

"Ούτε ευρώ, σ'αυτό το πρωτάθλημα!"

Ο Γιώργος Σιγάλας συζητάει με το Νίκο Συρίγο για την 4η αγωνιστική της Α1 και όχι μόνο, με τον «Ράμπο» να «πυροβολεί» τους πρόεδρους-διαχειριστές, τη φιλοσοφία των προπονητών και το πρωτάθλημα που δεν βλέπεται…

-    Τέταρτη αγωνιστική… Πως τα είδες τα πράγματα;
«Ο Ολυμπιακός απέδειξε κόντρα στο Περιστέρι ότι τελικά η διαφορά των δύο ομάδων είναι χαώδης από τις άλλες. Ο Πανιώνιος επιβεβαίωσε αυτό που λέγαμε για μία υγιέστατη και ταλαντούχα ομάδα και ο Άρης ήταν το… δράμα της αγωνιστικής. Και να σου πω κάτι: Δεν κατάλαβα την αλλαγή του ξένου, του Όλιβερ, παραμονές του αγώνα με τον ΚΑΟΔ που στο φινάλε-φινάλε δεν ήταν και τόσο κακός παίκτης, όπως τουλάχιστον τον είδα εγώ στη Νέα Σμύρνη. Ίσως να μην καταλάβαινε τι έπρεπε να κάνει στον Άρη, αλλά εδώ είναι και η δουλειά του προπονητή. Ειλικρινά δεν κατάλαβα την απόφαση του Αλεξανδρή να τον αλλάξει...».

-    Μήπως η κατάσταση του Αμαρουσίου δίνει τη δυνατότητα στους προπονητές των άλλων ομάδων να κάνουν πειραματισμούς;
«Σε λίγο πάντως από την 4η στο 13η ομάδα δεν θα υπάρχει μεγάλη διαφορά στο μπάσκετ που θα παίζουν. Αυτό βλέπω. Άντε ο Πανιώνιος που κάνει μια προσπάθεια και ο Κολοσσός που τα ψιλοκαταφέρνει... Οι άλλοι ακόμη παραπατάνε… Και ξέρεις κάτι, με δεδομένο ότι οι περισσότεροι πρόεδροι είναι απλά διαχειριστές, μου κάνει εντύπωση, πως απαιτούν από τον ΟΠΑΠ και την τηλεόραση να τους δώσει χρήματα γι’αυτό το προϊόν…».

-    Αν ήσουν Ταγματάρχης ή Σπανουδάκης δεν θα έδινες δηλαδή χρήματα στο μπάσκετ;
«Έτσι όπως είναι το προϊόν δεν θα έδινα ούτε ευρώ! Ή αν έδινα θα απαιτούσα να αλλάξει η δομή του πρωταθλήματος και κυρίως ο ΕΣΑΚΕ. Τι είναι δηλαδή αυτός ο… ΕΣΑΚΕ, τι προσφέρει στο μπάσκετ και στο πρωτάθλημα. Πως βοηθάει το προϊόν; Και αν δεν ασχολούνται οι δυο μεγάλοι και δεν τους ενδιαφέρει το ελληνικό πρωτάθλημα, είναι καλύτερα να αποφασίσουν να παίζουν οι δυο τους, παρά έτσι… Εδώ βλέπω μια κατάσταση που είναι όλοι παραδομένοι και δεν κάνουν το παραμικρό. Πρόεδροι-διαχειριστές που απλά παρακολουθούν αυτό το μπάχαλο… Φτάσαμε να κάνουμε πρωτάθλημα με 13 ομάδες και να μην ανοίγει μύτη… Πες μου αν δεν ήταν ο ΟΠΑΠ και η ΕΡΤ ποια ομάδα θα μπορούσε να κατέβει στο πρωτάθλημα εκτός από τους δυο μεγάλους. Άντε και ο Πανιώνιος επειδή έχει ο Λιανός την τρέλα του… Άλλος; Χλωμό!».

-    Και τι να κάνουμε δηλαδή; Να το διαλύσουμε το μαγαζί;
«Ας κάνουμε ένα πρωτάθλημα με λιγότερες ομάδες. Ή ας βάλουμε ένα στόχο να αναδείξουμε Έλληνες παίκτες. Δεν κατάλαβα δηλαδή τι θέλουν τους ξένους και τους κοινοτικούς οι ομάδες που δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε το… ρεύμα. Ας επενδύσουν στα ελληνόπουλα και ας κάνουν συμβόλαια 10.000 ευρώ το χρόνο. Λεφτά όμως που ο παίκτης θα τα πάρει… Όχι λόγια. Γιατί όπως πάμε για να παίζεις μπάσκετ, το πρωί θα πρέπει να δουλεύεις αλλού… Άσε που με το υπάρχον μοντέλο, έχει πέσει κατακόρυφα και η παραγωγή ταλέντων. Στην εποχή μου, ήξερες πως σε κάθε ομάδα θα υπάρχουν 2-3 καλοί Έλληνες παίκτες. Τώρα από το 4 και κάτω τους ψάχνεις με το κιάλι».

-    Ποιους Έλληνες παίκτες θέλεις να δεις να παίζουν;
«Θέλω να παίξει ο Γιαννακίδης, θέλω να παίξει ο Γιαννόπουλος που κουτσά-στραβά φέτος κάτι κάνει, ο Τσαϊρέλης… Είναι δυνατόν να μην έχει ομάδα ο Σκορδίλης για να παίζουν αυτοί που παίζουν φέτος στις ομάδες; Θέλω να προχωρήσει ο Σλούκας. Να κάνει το βήμα παραπάνω ο Παπανικολάου. Και καλά οι μεγάλοι… Οι άλλοι δηλαδή τι κερδίζουν με τον τρόπο που δουλεύουν; Εδώ και χρόνια ο μεγάλος στόχος είναι η τρίτη θέση, αλλά τουλάχιστον την εποχή που έπαιζα στον Πανιώνιο, θυμάμαι πως είχαμε κερδίσει και δυο φορές στα ημιτελικά τον Παναθηναϊκό. Υπήρχε ένα επίπεδο… Και αν δεν ήταν το κλειστό συμβόλαιο της ΑΕΚ θα είχαμε πάει εμείς τότε στην Ευρωλίγκα, που το αξίζαμε… Δεν καταλαβαίνω ειλικρινά γιατί ένας προπονητής δεν αποφασίζει να κάνει μια ομάδα με 12 Έλληνες…. Θα μου πεις τα λες τώρα που είσαι απ’έξω… Ε κάποια στιγμή θα μου δοθεί η ευκαιρία να το κάνω! Αλλά όπως θέλω εγώ. Κι όπως πρέπει… Όχι δουλειές του ποδαριού! Και φέτος και πέρυσι μου έγινε πρόταση να αναλάβω ομάδες της Α1, δυο εβδομάδες πριν την έναρξη της σεζόν! Τι να κάνεις δηλαδή σε δυο εβδομάδες; Άλλο προπονητής και άλλο ταχυδακτυλουργός… Να σεβόμαστε τη δουλειά μας…».