22 | 04 | 2011 19:41
Γιατί σώθηκε ο Ηλυσιακός…
Δεν ξέρω πότε ο (συμπαθής κατά τα άλλα) Μπάμπης Καραμανλής, θα αποφασίσει επιτέλους να σωπάσει και να σκεφτεί με καθαρό μυαλό την επόμενη μέρα της ΑΕΚ. Ή ενδεχομένως αυτές που πέρασαν, ώστε να κάνει όπως πρέπει το λογαριασμό. Αν συνεχίσει πάντως στο ίδιο βιολί, θα πάρει κι επίσημα πλέον… σπίτι του, τον τίτλο του Δον Κιχώτη. Όσο πάντως ο Μπάμπης θα ψάχνει για εχθρούς βάζοντας τα με… ανεμόμυλους, θα ικετεύει τον Βασιλακόπουλο να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και θα φωνάζει μπας και ο θόρυβος παρασύρει τους ΑΕΚτζήδες να μην σκέφτονται ποιος και πως έριξε την ομάδα τους από την Α1, στον Ηλυσιακό θα ονειρεύονται καλύτερες μέρες, απολαμβάνοντας τους καρπούς μιας προσπάθειας που στοίχισε σε κόπο αλλά και σε χρήμα.
Ο Ηλυσιακός, λοιπόν, σώθηκε γιατί ο Γαμπιεράκης πίστεψε σε μία φαινομενικά χαμένη προσπάθεια. Και δεν πίστεψε στα λόγια αλλά στην πράξη. Ενίσχυσε και οργάνωσε την ομάδα με πρόσωπα κλειδιά. Προεξάρχοντος του Παπαντωνίου που ξέρει τη λέξη οργάνωση καλύτερα από τον καθένα. Ακόμη και μετά την ήττα από τον Πανελλήνιο, όταν η ομάδα ήταν με το ενάμισι πόδι στην Α2, ο… διωγμένος από την ΑΕΚ (Μπάμπη θυμάσαι;) παράγοντας έβαλε το χέρι στην τσέπη και έφερε δύο παίκτες για τρεις αγώνες. Δυο παίκτες που συνέβαλαν τα μέγιστα στην παραμονή του Ηλυσιακού.
Ο Ηλυσιακός σώθηκε γιατί ο Φλεβαράκης είχε την απόλυτη εμπιστοσύνη ΟΛΩΝ και την αμέριστη συμπαράσταση τους. Από τον πρόεδρο μέχρι τον φροντιστή. Ακόμη και αν δεν ήταν… Γκέκος για τον Ηλυσιακό, αντιμετωπίστηκε από όλη την ομάδα ως σημαία, χωρίς ποτέ να υπάρξει η παραμικρή μομφή. Ούτε πάνω, ούτε κάτω από το τραπέζι… (Μπάμπη καταλαβαίνεις τι εννοούμε…).
Ο Ηλυσιακός σώθηκε γιατί οι παίκτες του, Αμερικάνοι, κοινοτικοί και Έλληνες είχαν λυμένα τα προβλήματα τους και όλοι έπαιρναν την ίδια στιγμή, τα χρήματα που τους αναλογούσαν. Δεν υπήρχαν παιδιά (με εκχωρήσεις χρημάτων) και αποπαίδια. Λίγα-λίγα, πολλά-πολλά, αλλά όλοι ένιωθαν ίσοι... Α… Κανένας Αμερικάνος του Ηλυσιακού δεν έμεινε σε «στρόνες». Σεβασμός σε αυτούς που παλεύουν στο γήπεδο (Μπάμπη καταλαβαινόμαστε…).
Θα μπορούσαμε να γράφουμε για ώρες… Αλλά σταματάμε εδώ. Με κάτι τελευταίο.
Ο Ηλυσιακός σώθηκε γιατί επένδυσε στην προσπάθεια και στο μπάσκετ. Όχι στην (ένδοξη μεν αλλά…) ιστορία και (ΠΟΤΕ) στο χουλιγκανισμό.
Άντε και Καλή Ανάσταση!
Νίκος Συρίγος