06 | 05 | 2011 00:02

Γεννημένος την 6η Μαΐου

Υπάρχουν ημερομηνίες που τις κρατάμε στο μυαλό μας για κάποιο σημαντικό γεγονός το οποίο συνέβη. Για κάτι που έγινε και πέρασε στην ιστορία, για έναν τίτλο, για έναν τελικό κάτι που αποτελεί ορόσημο.
Υπάρχουν κι άλλες που έχουν μαζεμένα τα γεγονότα. Είναι λες και κάποιοι τις σημάδεψαν για να τις κάνουν τόσο ξεχωριστές, τόσο ειδικές.
Σαν την 6η Μαΐου, ένα πράγμα!
Δεν είναι μόνο η νέα χρυσή σελίδα που θα προσπαθήσει να γράψει ο Παναθηναϊκός, στον ημιτελικό με τη Σιένα το βράδυ της Παρασκευής 6 Μαΐου στον ημιτελικό του Final 4. Για να προκριθεί στον τελικό για το... 6ο!
Αλλά είναι το γεγονός ότι σαν σήμερα πριν από τέσσερα χρόνια, την 6η Μαΐου 2007, ο Παναθηναϊκός κέρδιζε στον τελικό της Αθήνας την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 93-91.
Είναι κυρίως, ότι σαν σήμερα γεννήθηκε ο Δημήτρης Διαμαντίδης! Πριν από 31 χρόνια ακριβώς, το 1980. Ο οποίος Διαμαντίδης τη μέρα που έσβηνε τα 27 του κεράκια κέρδισε τον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο, και μάλιστα αναδεικνυόταν και MVP της αναμέτρησης! Πάλι εκεί, πάλι την 6η Μαΐου. Αυτή τη φορά του 2007. Ήταν το αποκορύφωμα της  αναγνώρισης του τεράστιου ταλέντου που κουβαλά και των ηγετικών ικανοτήτων του.
Ικανοτήτων που ελάχιστοι αθλητές και δη μπασκετμπολίστες επέδειξαν στη διάρκεια των ετών, που δόξα τω Θεό, στην Ελλάδα είδαμε να γεννιούνται και να παρελαύνουν τεράστιες μορφές του μπάσκετ.
Πολλοί έχουν πει ότι ο Διαμαντίδης είναι ο Γκάλης του 21ου αιώνα. Επειδή το σύγχρονο μπάσκετ δεν παίζεται όπως το ‘ξερε τόσο καλά  -μόνο-   ο «Γκάνγκστερ», όπου  μεγάλος παίκτης θεωρείται αυτός που θα βάλει 30άρες, 40άρες κι ενίοτε 50άρες.
Σήμερα μεγάλος παίκτης είναι αυτός που θα βάλει το εμείς πάνω από το εγώ. Αυτός που θα κάνει τη βρώμικη δουλειά κι ας μην γραφτεί στο φύλλο της στατιστικής. Αυτός που θα βγάλει άμυνες, θα τρέξει, θα κόψει, θα κλέψει, θα μοιράσει ασίστ, θα βουτήξει για να κερδίσει μια κατοχή και θα ‘χει καθαρό μυαλό όταν θα καίγεται το σύμπαν. Αυτός που είναι ο καλύτερος (συμ)παίκτης!
Για αυτό το λόγο το βράδυ του Σαββάτου θα ‘ναι έκπληξη αν δεν συνδυάσει επιτυχώς άλλη μια 6η Μαΐου. Για αυτό το λόγο θα ‘ναι ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη εάν δεν ακούσουμε το όνομα του Διαμαντίδη πλάι από τη λέξη ΜVP την ώρα που θα γίνουν οι απονομές για τους κορυφαίους της σεζόν που φεύγει!
Υ.Γ.
Α, και μια… μικρή λεπτομέρεια: Την ημέρα που γεννήθηκε ο Δημήτρης Διαμαντίδης, την 6η Μαΐου του 1980 δηλαδή, πρωτόπαιξε σε αγώνα της Εθνικής Ελλάδας ο… Νίκος Γκάλης! Για τόσο… μικρή λεπτομέρεια μιλάμε! Ήταν στο Προολυμπιακό τουρνουά του Βεβέ, όπου η Ελλάδα έχανε με 79-71 από τη… Σουηδία. Στο πέρασμα των ετών ο Γκάλης έστειλε την Ελλάδα στα ουράνια και ταυτόχρονα εκατοντάδες χιλιάδες μικρούς Μήτσους στα ανοιχτά γήπεδα μέχρις ότου ένας εξ αυτών, ο Διαμαντίδης δηλαδή, πάρει τη μπαγκέτα κι αναδειχθεί σε κορυφαίο σύγχρονο Έλληνα παίκτη, κι έναν εκ των κορυφαίων όλων των εποχών!
Υ.Γ. 2
Το ξέρω ότι το χοντραίνω αλλά δεν αντέχω να μη το γράψω κι ας αφορά στο… ποδόσφαιρο αλλά να: υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μετατρέψει τα σπορ σε τέχνη! Διότι 6 Μαΐου (του 1976 στο φιλικό 1-0 επί της Πολωνίας στη Λεωφόρο) έπαιξε τον έναν και μοναδικό του αγώνα με την Εθνική Ελλάδας ο τεράστιος Βασίλης Χατζηπαναγής, ο «Έλληνας Μαραντόνα».  Ή αλλιώς  ο «Γκάλης του ποδοσφαίρου»! Ή μήπως… ο «Διαμαντίδης»;