
09 | 05 | 2011 21:42
Ο καλύτερος (συμ)παίκτης της Ευρώπης
Είμαστε ευτυχισμένοι ως Έλληνες που ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι συμπατριώτης μας! Διότι ακόμη και κάθε θρίαμβος του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη, αντανακλά και στην Ελλάδα. Συνιστά τιμή για τη χώρα μας και το ελληνικό μπάσκετ σε εποχές που ακουγόμαστε στο εξωτερικό μόνο για αρνητικούς λόγους.
Κατά την άποψή μου, ο Διαμαντίδης δεν είναι απλώς ο καλύτερος παίκτης της Ευρώπης. Είναι ο καλύτερος συμπαίκτης της Ευρώπης! Κι είμαι βέβαιος ότι στα ομαδικά σπορ αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Να βάζεις το εμείς πάνω από το εγώ, να θυσιάζεις την προσωπική σου δράση και προβολή για τους υπόλοιπους. Κι ας μην υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ που να αμφισβητεί ότι παίκτη με την επίδραση του Διαμαντίδη στο μπάσκετ, είχαμε να δούμε από την εποχή του τεράστιου Νίκου Γκάλη!
Ο Διαμαντίδης, όμως, έτσι γεννήθηκε και κανείς δεν θα τον αλλάξει.
Χρίζεται αρχηγός του Παναθηναϊκού το 2009 και στο Βερολίνο καλεί τον Φραγκίσκο Αλβέρτη με το τζιν, να σηκώσουν μαζί το τρόπαιο.
Κατέκτησε φέτος κάθε ατομική διάκριση που μπορούσε στην Ευρωλίγκα, κι αυτός ο αθεόφοβος μιλά για το έργο των συμπαικτών του.
Κερδίζει την κούπα στη Βαρκελώνη κι αντί να είναι η πρώτη μούρη στις αφίσες που ήδη έχουν αναρτηθεί σε χιλιάδες παιδικά δωμάτια φωνάζει τους πιο παλιούς από τον ίδιο στον Παναθηναϊκό, Κώστα Τσαρτσαρή και Μάικ Μπατίστ να το σηκώσουν μαζί!
Μα τα ίδια δεν κάνει και στο παρκέ; Η προσωπική του άμυνα, σήμα κατατεθέν από τα πρώιμα χρόνια του στον Ηρακλή, η εξωφρενική πολλές φορές αφοσίωση στην πάσα αντί για το σουτ, η αυτοθυσία να καλύψει κάθε κενό που βλέπει με την εξαιρετική περιφερειακή όραση - τεράστιο προσόν για γκαρντ στο μπάσκετ- σε άμυνα κι επίθεση.
Το πιο σημαντικό, για μένα, όμως από κάθε αγωνιστική πτυχή που περιβάλλει το φαινόμενο Διαμαντίδης, είναι πως αποτελεί ένα φοβερό πρότυπο.
Στην Ελλάδα που ταλανίζεται από σαπίλα και διαφθορά δεκαετιών, στην Ελλάδα του «εγώ τα ξέρω όλα», στην Ελλάδα που το «εμείς» αποτελεί όχημα κι… ευκαιρία διαφωνίας αντί για συνεργασίας, ο Διαμαντίδης στέλνει μηνύματα, δείχνει τον ορθό δρόμο σε αυτά τα χιλιάδες παιδιά που τον λατρεύουν και τον έχουν ως ίνδαλμά του.
Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ