Μετά την οικειοθελή απουσία μου κατά τη διάρκεια των πλέι οφ, επιστρέφω για να ολοκληρώσω με το τελευταίο μου κείμενο ακόμα μια αγωνιστική χρονιά... Στο θρόνο του πρωταθλητή λοιπόν  και πάλι ο Παναθηναϊκός, ένα πραγματικά πολύ μεγάλο σωματείο που τιμά το άθλημα που τόσο αγαπώ σε Ελλάδα και Ευρώπη. 

Οι “πράσινοι” ήταν καλύτεροι, κατάφεραν να σπάσουν το πλεονέκτημα έδρας των “ερυθρόλευκων” και να πάρουν το στέμμα με  3-1 νίκες! Ο Ζοτς δικαιώθηκε σε όλα, αποδεικνύοντας ότι συνεχίζει να είναι ο κορυφαίος προπονητής της Ευρώπης και με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να παραδεχτώ μια λάθος εκτίμηση που έκανα σε παλιότερο σχόλιό μου για τον Καλάθη. Είχα γράψει πως ό,τι και να κάνει ο Ομπράντοβιτς δεν μπορεί αυτό το παιδί να κάνει κάτι σπουδαίο και πως έπρεπε να προβεί ο Παναθηναϊκός στην απόκτηση καλύτερου περιφερειακού που θα έδινε βοήθειες στον Διαμαντίδη. Μάλιστα κύριοι, έπεσα έξω! Ο Καλάθης πήρε μπρος, βοήθησε πάρα πολύ την ομάδα του στα κρίσιμα παιχνίδια, επιβεβαιώνοντας την επιμονή του Ζοτς, που τον πίστεψε και τον βοήθησε να βρει τον “ρόλο” του μέσα στην ομάδα!        

Σε κάποιο άλλο σχόλιό (http://www.basketnet.gr/main/3/comments/articles/1/myriounis-blog-25iag.html) μου όμως, για το οποίο “άκουσα” πολλά, είχα αναρωτηθεί αν ο Ολυμπιακός θα μπορέσει να πανηγυρίσει τίτλους στο τέλος της χρονιάς παίζοντας με βασικούς παίκτες όπως ο Έρτσεγκ και ο Χαλπερίν... Εδώ μάλλον κύριοι δεν έπεσα έξω! Έτσι, γιατί πρέπει να απονέμεται δικαιοσύνη...

Όλα αυτά βέβαια δεν έχουν σημασία πλέον, γιατί αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι Γιαννακόπουλοι και οι Αγγελόπουλοι έχουν αφιερώσει πολλά μέσα από τις ομάδες τους στο αποδεκατισμένο ελληνικό μπάσκετ και είναι τιμή για τη χώρα μας να έχει δυο από τα καλύτερα σωματεία της Ευρώπης. Ευχή μας είναι να κρατήσουν γερά και να παραδειγματιστούν και άλλες ελληνικές ομάδες, ώστε να μπορέσουμε κάποια στιγμή να έχουμε και πάλι ανταγωνιστικότερα πρωταθλήματα!  

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς που με τιμήσατε με την επιλογή σας στα σχόλιά μου και φυσικά στους ανθρώπους του BASKETNET που μου “επέτρεψαν” καθ' όλη τη συνεργασία μας να γράφω ελεύθερα την άποψη μου. Να τονίσω για ακόμα μια φορά ότι “προσωπικά” δεν είχα με κανέναν και έγραφα μόνο για αυτά που έβλεπα χωρίς να αποσκοπώ  κάπου. Δεν είχα πρόθεση να “κλέψω” τη δουλειά κανενός δημοσιογράφου καθώς η δική μου θέση ως προπονητής είναι στον πάγκο και αυτό σκοπεύω να κάνω! Με την ελπίδα ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα για όλους, σας αποχαιρετώ και σας εύχομαι καλό καλοκαίρι!!!