03 | 09 | 2011 21:00

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΡΑΦΟΥΝΕ;

Σήμερα έχουμε να μιλήσουμε για ένα πολύ άσχημο αποτέλεσμα, αποτέλεσμα που μας στεναχώρησε όλους και αυτούς που ασχολούνται με το μπάσκετ αλλά και τον απλό Έλληνα φίλαθλο που έχει πάντα στην καρδιά του το μπάσκετ και περιμένει πάντα από αυτό επιτυχίες.
Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς θα περιμένετε να σκίσω προπονητές και παίκτες και να δείτε το αίμα τους να κυλάει θυσία στην αρρωστημένη κουλτούρα του Έλληνα οπαδού, που είναι περισσότερο οπαδός της νίκης και λιγότερο οπαδός της ομάδας του.
Αν δεν το κάνω πολλοί από εσάς θα με πείτε δημοσιοσχεσίτη και κόλακα και ότι προσπαθώ να ωραιοποιήσω καταστάσεις και να καλύψω ευθύνες. Καταλαβαίνετε ότι επειδή ακριβώς είμαι προπονητής και όχι δημοσιογράφος η θέση μου είναι δύσκολη. Ο μόνος τρόπος να βγω από αυτή τη δύσκολη θέση είναι να πω την αλήθεια μου και ο καθένας ας με κρίνει όπως θέλει. Απλά σας λέω εκ των προτέρων ότι θα μιλήσω σαν προπονητής και όχι σαν δημοσιογράφος, χωρίς να θίγω το επάγγελμα απλά είναι διαφορετική η ματιά, αλλά και ούτε σαν να βρίσκομαι στο καφενείο και να κάνω υψηλή κριτική.
Η ήττα είναι μεγάλη και η εμφάνιση κάκιστη για αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία καμία και να ξέρετε ότι οι πρώτοι που το ξέρουν και που αυτή τη στιγμή το βιώνουν χειρότερα από όλους είναι τα ίδια τα παιδιά και οι προπονητές τους. Τίποτα δεν πήγε καλά και οι αδυναμίες που έχει αυτή η ομάδα και για τις οποίες έχουμε μιλήσει μετά τις νίκες όταν άλλοι αναλώνονταν σε ύμνους και θριαμβολογίες είναι πολλές. Αδυναμίες στην εμπειρία της ομάδας, αδυναμίες προσωπικότητας, αδυναμίες όταν η ομάδα δεν μπορεί να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο, αδυναμίες στο περιφερειακό σουτ σε σημείο που είναι ανεπίτρεπτο για αυτό το επίπεδο. Αυτές λοιπόν οι αδυναμίες εμφανίστηκαν στο παρκέ σήμερα και έδωσαν αυτή την εικόνα που είδαμε.
Όποιος νομίζει ότι και σήμερα τα παιδιά δεν προσπάθησαν κάνει λάθος. Παίξανε άμυνα, προσπάθησαν αρχικά να σκεφτούν με ηρεμία και υπομονή στην επίθεση αλλά οι σκοπιανοί έκαναν δυο πράγματα πολύ σωστά που μας εκμηδένισαν τα επιθετικά μας ατού.
Πρώτον μας έκοψαν τον αιφνιδιασμό έχοντας πολύ καλές και οργανωμένες επιστροφές αφου σπάνια έστελναν πάνω από ένα παίκτη στο επιθετικό ρημπάουντ και όλοι οι άλλοι εξασφάλιζαν την αμυντική ισορροπία.
Δεύτερον όταν στην επίθεση μας ακουμπούσαμε τη μπάλα στο low post πάντα έστελναν βοήθεια δεύτερο παίκτη με αποτέλεσμα ο Μπουρούσης να μην βρίσκει χώρο να κινηθεί, ταυτόχρονα έκλειναν όλοι μέσα στη ρακέτα και μας έδιναν τα σουτ αφου σχεδόν ποτέ δεν απειλήθηκαν από αυτά. Ειδικά όταν το σχήμα μας είχε ταυτόχρονα Καλάθη και Ξανθόπουλο τους διευκόλυνε πολύ.
Με αυτά τα δυο πραγματάκια οι Σκοπιανοί πήραν τον ρυθμό του παιχνιδιού και ταυτόχρονα μετέφεραν τον εκνευρισμό και τη θολούρα στη πλευρά μας με αποτέλεσμα στο τελευταίο δεκάλεπτο ειδικά να μην κάνουμε σχεδόν τίποτα σωστά αφού όλες μας οι αποφάσεις ήταν λάθος η αποδεικνυόντουσαν λάθος και στο τέλος χάσαμε κάθε διάθεση και κάθε αγωνιστικότητα με αποτέλεσμα να κάνουμε το λάθος να ξεχάσουμε ότι σε αυτά τα τουρνουά παίζουν τα πάντα ρόλο και πολλές φορές οι διαφορές είναι καθοριστικές.
Θα θυμάστε ότι πριν ξεκινήσει το τουρνουά μιλήσαμε για αδυναμίες στο περιφερειακό σουτ. Αυτό το πληρώσαμε ήδη και θα πρέπει τα παιδιά και ειδικά οι καλοί σουτέρ μας, αυτοί που η ομάδα τους ζητάει το σουτ και αυτοί είναι κυρίως ο Βασιλειάδης, ο Ζήσης και ο Μπράμος να σηκώσουν ανάστημα και να το δώσουν. Ξανθόπουλος, Καλάθης και Σλιούκας είναι για άλλες δουλειές και οπωσδήποτε όχι για το σουτ.
Επίσης είχαμε πει ότι σε ένα τουρνουά παίζει μεγάλο ρόλο η διαχείριση καταστάσεων, συναισθημάτων και κρίσεων. Είναι η πρώτη ευκαιρία να αποδείξει αυτή η ομάδα από τι υλικό είναι τελικά πλασμένη. Από μέταλλο η από πηλό;
Ότι έγινε , έγινε και μένει πίσω. Αύριο υπάρχει το πολύ κρίσιμο παιχνίδι με το Μαυροβούνιο που είναι παιχνίδι πρόκρισης στη δωδεκάδα για όποιον δεν το έχει καταλάβει και σε αυτά τα παιχνίδια δεν χωράει ούτε φόβος ούτε τίποτα. Μπαίνεις μέσα και γυρίζεις μόνος σου εσύ ο ίδιος και την ψυχολογία σου και την τύχη σου. Παιδιά μην κωλώσετε όλοι όσοι αγαπάνε το μπάσκετ είναι μαζί σας. Είναι δίπλα στα παιδιά που είναι εκεί και παλεύουν για το μπάσκετ με τις όποιες αδυναμίες τους και λάθη την ώρα που άλλοι λύνουν τα οικογενειακά τους προβλήματα στο Τελ- Αβιβ, στην Αγία Πετρούπολη η ξεκουράζονται στο ΟΑΚΑ καλυμμένοι πίσω από μανατζερικές και δημοσιογραφικές ασυλίες  που τους προσφέρονται εδώ και χρόνια. Μερικοί από αυτούς μάλιστα κάνουν και τους σχολιαστές ενώ κάποιοι άλλοι είναι καλά κρυμμένοι στην έντεχνη αφάνεια που τους έχουν περάσει οι χρόνιοι διαμορφωτές της εικόνας τους για να ξεχάσει ο κόσμος ότι στα 28 αποφάσισαν να ξεκουραστούν και να παίξουν τα τελευταία 3 χρόνια μόλις μια χρονιά στην εθνική…….
Για αυτό οι Γιαννάκης, Φασούλας , Φάνης, Καμπούρης και τα άλλα παιδιά θα μείνουν για πάντα μεγάλοι. Γιατί δεν αρνήθηκαν ποτέ……..
Αυτά για σήμερα και για όσους ζητούσαν αίμα το είχατε. Σας είπα ποιοι είναι οι πραγματικοί  υπεύθυνοι και για σήμερα και για ότι γίνει κακό. Για το καλό θα είναι τα παιδιά που είναι εκεί και παλεύουν για όλους μας. Αυτή είναι η γνώμη μου και νομίζω ότι παραμένω άνθρωπος και όχι παπαγάλος……….