05 | 09 | 2011 21:05
Μπράβο παιδιά!
Του ΚΩΣΤΑ ΣΟΡΩΤΟΥ
Σήμερα η ομάδα έκανε μια μεγάλη νίκη, νίκη που της έδωσε την πρόκριση στις 12 καλύτερες ομάδες του ευρωμπάσκετ αφου κόντρα στις χθεσινές μας προβλέψεις η νίκη μας επί του Μαυροβουνίου δεν ήταν αρκετή να μας δώσει την πρόκριση και έτσι φτάσαμε στο σημείο να παίζουμε την πρόκριση μας στην επόμενη φάση απέναντι στην ομάδα που πιστεύαμε όταν άρχιζε το τουρνουά ότι το σημερινό παιχνίδι θα ήταν παιχνίδι για την πρωτιά του ομίλου και όχι παιχνίδι για την επιβίωση και των δυο. Έτσι το παιχνίδι απέκτησε διαστάσεις δραματικές και διαστάσεις τελικού.
Πριν περάσουμε στην ανάλυση του αγώνα πρέπει να τονίσουμε ότι σήμερα κερδίσαμε μια ομάδα που είχε στις τάξεις της μερικούς από τους πιο σημαντικούς ευρωπαίους παίκτες όπως είναι ο Πόποβιτς, ο Τόμιτς, ο Μπογκντάνοβιτς, ο Μάρκοτα, ο Μπάρατς και άλλα ποιοτικοί και έμπειροι παίκτες αλλά και βέβαια ίσως το χειρότερο κλίμα ομάδας στο τουρνουά. Αυτό είναι πρόβλημά τους και αυτό ακριβώς έπρεπε να εκμεταλλευτούμε και να παίξουμε εμείς καλά σαν ομάδα πράγμα που κάναμε ειδικά στο πρώτο ημίχρονο.
Η ομάδα μπήκε πολύ καλά προετοιμασμένη τακτικά και ψυχολογικά στο παιχνίδι και έχοντας για πρώτη φορά στο τουρνουά εκτός από πολύ σωστή αμυντική λειτουργία και πολύ καλή επιθετική λειτουργία και ταυτόχρονα το μακρινό σουτ από τους Φώτση και Βασιλειάδη που τόσο μας είχε λείψει στα προηγούμενα παιχνίδια. Ταυτόχρονα με όλα αυτά ήταν καταλυτική η παρουσία μας στα ρημπάουντ και στα αμυντικά αλλά και στα επιθετικά που μας έδιναν τεράστια αίσθηση ανωτερότητας και σιγουριάς. Θα έλεγα ότι η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο άγγιξε το τέλειο σε πολλά κομμάτια του παιχνιδιού και πήρε γρήγορα μια μεγάλη διαφορά που έφτασε στους 20 και τελικά έκλεισε για ημίχρονο στους 17 πόντους. Θα έλεγα ότι υπήρξαν και δυο καινοτομίες στη διαχείριση της ομάδας που έπαιξαν πολύ θετικό ρόλο στην εικόνα της. Το πρώτο ήταν ένα πιο σφιχτό rotation που βοήθησε πολλούς παίκτες να βρουν ρόλο και ρυθμό μέσα στο παιχνίδι και δεύτερον η χρησιμοποίηση του Ζήση σαν εναλλακτική λύση στη θέση του πλέι μέικερ όταν έβγαινε ο Καλάθης γεγονός που έδωσε μεγαλύτερο ηρεμία, εμπιστοσύνη και καλή λειτουργία σε μεγάλο χρόνο στην ομάδα και όχι πολλές μεταπτώσεις στην απόδοση μας.
Επειδή όμως το μπάσκετ είναι ένα πολύπλοκο παιχνίδι που δεν υπάρχει ποτέ το απόλυτο σωστό και το απόλυτο λάθος αυτό το σφιχτό rotation του πρώτου ημίχρονου που μας έδωσε πολλά ίσως μας στέρησε κάτι σημαντικό στο δεύτερο ημίχρονο. Αυτό ήταν η ενέργεια με αποτέλεσμα η άμυνα μας να μην είναι το ίδιο δυνατή όπως στο πρώτο ημίχρονο, τα ρημπάουντ να μειωθούν και πάνω από όλα να χάσουμε συγκέντρωση και ρυθμό στην επίθεση μας. Κρατήσαμε όμως κάτι πολύ σημαντικό, την επιθυμία και την ομαδικότητα. Έτσι πάρα την αναμενόμενη αντίδραση του εγωισμού των παικτών της Κροατίας που έφερε την μεγάλη τους βελτίωση στο δεύτερο ημίχρονο μπορέσαμε και αντέξαμε και κρατήσαμε την πολύ σημαντική αυτή νίκη που μας κράτησε στο θεσμό και μας δίνει τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε σαν πρώτο βήμα την είσοδο μας στους 8 και μετά τον σημαντικό στόχο της εξάδας που μας οδηγεί σε προολυμπιακό τουρνουά για να διεκδικήσουμε την συμμετοχή μας στον μεγάλυτερο αθλητικό θεσμό, την Ολυμπιάδα.
Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είμαστε η Ελλάδα και αυτό στο μπάσκετ σημαίνει παράδοση, βαριά φανέλα και 25 χρόνια συνεχών σχεδόν διακρίσεων. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Επίσης τώρα που η πρώτη φάση τέλειωσε καλά θα πρέπει να πούμε ότι ναι μεν η εθνική μας ομάδα έχει πολλές ελλείψεις, ναι μεν της λείπει η εμπειρία από τέτοια τουρνουά αλλα δεν παύει να έχει στην δωδεκάδα της 5 παιδιά που παίζουν η έπαιζαν μέχρι πέρσι σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό και όλοι ξέρουμε τι σημαίνουν αυτές οι δυό ομάδες και τι διεκδικούν κάθε χρόνο. Έχει 3 παίκτες που παίζουν στο καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης το Ισπανικό, πρωταγωνιστικό ρόλο, 1 παιδί που παίζει στην πρωταθλήτρια Ιταλίας και ένα μεγάλο ταλέντο που ανήκει στο ΝΒΑ. Θέλω να πω δηλαδή ότι σίγουρα αυτή η ομάδα έχει αδυναμίες και ελλείψεις αλλά δεν παύει να έχεις και ταλέντο και παραστάσεις από μεγάλα παιχνίδια και μεγάλα πρωταθλήματα που σημαίνει ότι έχει τις δυνατότητες για κάτι καλό.
Τώρα στην επόμενη φάση έχουμε σαν αντιπάλους τη Ρωσία, την Σλοβενία και την Γεωργία κατά πάσα πιθανότητα. Ομάδες ποιοτικές οι δύο πρώτες και άγνωστη αλλά και επικίνδυνη η τρίτη. Νομίζω όμως ότι μεγάλος μας αντίπαλος θα είναι η ήττα μας που θα κουβαλάμε από την πρώτη φάση από τα Σκόπια αλλά και η διαφορά που χάσαμε σε αυτή και έτσι είναι πιθανό να μην μας φτάνει μια νίκη αλλά να θέλουμε δύο για να μπούμε στους 8.
Έχουμε όμως κατά τη γνώμη μου και ένα αβαντάζ. Ότι έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα με τους δυο συνεχόμενους « τελικούς» η ομάδα ψήθηκε στα δύσκολα και όταν τα ξαναβρεί μπροστά της θα έχει την εμπειρία και τις εικόνες από δύσκολα και αγχωτικά παιχνίδια.
Αν παίξουμε όπως σήμερα νομίζω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και το ευχόμαστε μαζί με την υπενθύμιση στα παιδιά ότι όλο το Ελληνικό μπάσκετ είναι κοντά τους, κοντά στα παιδιά που παλεύουν για όλους μας. Καλή δύναμη