09 | 09 | 2011 21:47
Όσο είμαστε «Ηρακλής», θα είμαστε καλά…
Πολλά γράφονται και ακόμη περισσότερα λέγονται
για την ομάδα που έχει πάει στη Λιθουανία. Ειδικά για τις απουσίες. Έτσι όπως εξελίχθηκε
το πράγμα, ωστόσο, αυτές οι ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ πράγματι απουσίες, εξελίσσονται στο
μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Εθνικής…
Χωρίς μία πεντάδα παικτών που θα μπορούσαν
να είναι και βασικοί (Διαμαντίδης, Σπανούλης, Περπέρογλου, Μαυροκεφαλίδης
και Σχορτσιανίτης) σε πολλά από τα παιχνίδια, οι Έλληνες φίλαθλοι- πλην των…
καμένων- κατάλαβαν από πολύ νωρίς πως πάμε στο Ευρωμπάσκετ με σύνθεση
ανάγκης. Και επειδή εδώ και αιώνες στα δύσκολα οι Έλληνες συσπειρωνόμαστε, αυτή
η ομάδα θαρρώ πως κέρδισε τη συμπάθεια όλων περισσότερο από κάθε άλλη στο παρελθόν.
Άρα και το πλεονέκτημα της «μη πίεσης».
Γνωρίζοντας πως ακόμη και αν γύριζαν την ίδια μέρα στην Ελλάδα κανείς δεν θα
τους ζήταγε τα ρέστα, ο Ζούρος (λιγότερο) και οι παίκτες του (περισσότερο),
άφησαν το «πρέπει» στα αποδυτήρια και μπήκαν στο γήπεδο απλά για να παίξουν τη
ζαριά τους.
Το γεγονός ότι η μοναδική στραβή έγινε στο
ματς με τα Σκόπια, όπου για πολλούς και διάφορους λόγους, η Ελλάδα έπρεπε να
νικήσει, φανερώνει ότι αυτή η Εθνική δεν θέλει το μαχαίρι στο λαιμό ή στο πιο θετικό
θέλει απλά να την αφήσουν να παίξει μπάσκετακι…
Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος, κάποτε για αυτή τη
«χαρά» του παιχνιδιού άφησε ολόκληρο Παναθηναϊκό και επέστρεψε στον πάντα «χαλλλλαρό»
Ηρακλή, όπου τότε τουλάχιστον είτε 3ος έβγαινε είτε 8ος
δεν έτρεχε κάστανο.
Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι ο Ζούρος θα
καταφέρει να κρατήσει την πίεση εκτός ομάδας, ώστε ακόμη και στο νοκ άουτ ματς
οι παίκτες του να παίξουν μπάσκετ και να μην θολώσουν. Όσο η ομάδα μένει πιστή στις
βασικές αρχές του παιχνιδιού θα είμαστε καλά. Πόσο καλά θα εξαρτηθεί και από
την μέρα αλλά και από τον αντίπαλο. Γιατί όπως είπε και ο Φώτσης πριν το
Ευρωμπάσκετ «δεν παίζουμε μόνοι μας μπάσκετ»…
ΥΓ. Επειδή βλέπω κόσμο και κοσμάκη να έχει
ξεσαλώσει είτε έτσι, είτε αλλιώς με το
θέμα Ελληνιάδη, ένα πράγμα μόνο: Ας είμαστε ΟΛΟΙ ειλικρινείς. Από τον
Βασιλακόπουλο και τον ίδιο τον Σταύρο, μέχρι τους… αντι-ΕΟΚικούς και τους…. ποδοσφαιροαγιογράφους,
που δίνουν μάχη για να πείσουν τον κόσμο ότι το μπάσκετ έγινε ξαφνικά… Superleague!
Νίκος Συρίγος