Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή

Η ομάδα μας ξεκίνησε με μια καινοτομία στη πεντάδα μας, τον Καιμακόγλου στη θέση τρία με προφανή σκοπό να μαρκάρει τον Κυριλένκο ένας ψηλότερος και δυνατότερος παίκτης από τα υπόλοιπα τριάρια μας. Η κίνηση αυτή δεν ήταν κακή και έτσι ο Κυριλένκο στο πρώτο ημίχρονο περιορίστηκε σε μεγάλο βαθμό. Ταυτόχρονα με πολύ καλές επιλογές  στα σπλιτ άουτ, εκμεταλλευόμενοι σε μεγάλο βαθμό και τα κακά αλλά και τα υπερβολικά close out των Ρώσων βρήκαμε εύκολα και καλά περιφερειακά σουτ στα οποία ευστοχήσαμε. Έτσι στο δεύτερο δεκάλεπτο πήραμε ένα προβάδισμα και στο σκορ αλλά και στην εικόνα της ομάδας μας παίζοντας και πολύ καλή άμυνα που και πάλι μας έδωσε μερικά εύκολα καλάθια στο ανοιχτό γήπεδο, λιγότερα βέβαια από άλλες φορές γιατί τα αθλητικά προσόντα των Ρώσων δεν μας επέτρεπαν και πολλούς αιφνιδιασμούς.

Πιστεύω ότι το πρώτο ημίχρονο θα έπρεπε να μας βρεί μπροστά στο σκορ. Αυτό δεν έγινε όμως γιατί η άμυνα μας στα τελευταία λεπτά του ημιχρόνου ήταν πολύ κακή και κυρίως η άμυνα μας πάνω στους Μοζγκόφ και Σβεντ οι οποίοι κυριολεκτικά έκαναν ότι ήθελαν και έτσι πήγαμε στα αποδυτήρια πίσω με 3 πόντους.

Στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα μας χάλασε πολύ. Τα περιφερειακά μας σουτ έγιναν πολύ άστοχα, οι προσπάθειες μας να κάνουμε ντράιβ άλλοτε ήταν επιτυχημένες αλλά άλλοτε έπεφταν πάνω στα μεγάλα χέρια και τα μεγάλα άλματα των Ρώσων. Ταυτόχρονα ο Κυριλένκο βρήκε ρυθμό ενώ  μεγάλη πληγή έγινε το αμυντικό ρημπάουντ όπου τα αθλητικά προσόντα των Ρώσων όσο περνούσε η ώρα επικρατούσαν καθολικά.

Κάτι πήγαμε να κάνουμε με μια άμυνα ζώνης αλλά τα σουτ των Ρώσων μας ανάγκασαν να ξαναγυρίσουμε σε man to man που όμως εκεί ήμασταν πολύ κακοί.

Η ομάδα πάλεψε μέχρι το 34 αλλά μετά ίσως έπαιξε ρόλο και το ότι για να πάρουμε καλύτερη θέση από την τρίτη χρειαζόμασταν όχι απλά νίκη αλλά και μια μεγάλη διαφορά, πράγμα που έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι δεν ήταν απλά δύσκολο, ήταν απίθανο και έτσι σταδιακά μείναμε και από κίνητρο γεγονός που έπαιξε οπωσδήποτε ρόλο στην διαφορά που χάσαμε στο τέλος.

Το παιχνίδι αυτό ανήκει στην ιστορία και όπως είπαμε και στην προηγούμενη ήττα πολλές φορές από μια ήττα μπορείς να κερδίσεις πολλά πράγματα αρκεί να διαβάσει σωστά το γιατί έχασες και είμαι σίγουρος ότι το τεχνικό επιτελείο θα έχει πέσει πάνω σε αυτό το παιχνίδι για να διαβάσει τι έφταιξε. Εγώ απλά να πω ότι αυτή η ομάδα είναι καταδικασμένη να ζει και να πεθαίνει σαν ομάδα. Θα ζήσει όταν όλα τα παιδιά παίζουν σαν ομάδα, ανεξαρτήτως χρόνου χρησιμοποίησης και θα πεθάνει αν ο καθένας σκεφτεί σαν μονάδα και σαν άτομο. Δεν το λέω τυχαία γιατί ο φακός και η έκφραση του προσώπου τις περισσότερες φορές είναι αδιάψευστος μάρτυρας.

Τώρα έχουμε μπροστά μας το αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι με την Γεωργία και μετά αρχίζει για εμάς το ευρωμπάσκετ με το χιαστί παιχνίδι πρώτα και αν το χάσουμε αυτό με το πρώτο παιχνίδι στη φάση 5-8.

Μετά το παιχνίδι με τη Γεωργία θα κάνουμε έναν μίνι απολογισμό της εικόνας της μέχρι εδώ και μια πρόβλεψη για τη συνέχεια.

Μέχρι τότε ηρεμία, συνεχίζουμε να το διασκεδάζουμε και επαναλαμβάνω να σκεφτόμαστε σαν ομάδα και για να μιλήσουμε στην μπασκετική αργκό να «φτιαχνόμαστε» για Ισπανούς και Γάλλους.

Είναι φοβερές ομάδες αλλά ο αθλητισμός πάντα κρύβει ελπίδες και υπερβάσεις.

 

Υ.Γ 1 Πολλοί, γνωρίζοντας ίσως και την σχέση μου με τον Σταύρο, με ρωτάνε να τοποθετηθώ για το γεγονός που ήρθε στο φως της δημοσιότητας και έλαβε χώρα στη Λιθουανία.

Έχω ξαναπεί με αφορμή άλλα γεγονότα ότι ούτε είμαι αλλά και ούτε μου αρέσει ο ρόλος του δικαστή. Αν θέλετε όμως παρόλα αυτά να πω κάτι, θα σας πω ότι σίγουρα η δικαιοσύνη και η τιμιότητα είναι μεγάλες αξίες στην ανθρώπινη ζωή. Ακόμα μεγαλύτερη  όμως, για εμένα, αξία είναι η φιλία, αξία διαχρονική και αναλλοίωτη. Για εμένα λοιπόν ο Σταύρος είναι φίλος εδώ και κοντά 35 χρόνια και θα παραμείνει για πολλά ακόμα γιατί ξέρω ότι ο Σταύρος είναι και εξαιρετικός άνθρωπος και καλή ψυχή. Άλλωστε ο φίλος φαίνεται στα δύσκολα και όχι στα εύκολα και εγώ έχω μάθει στα δύσκολα να είμαι κοντά στους φίλους μου και όχι να τους πουλάω όπως κάποιοι άλλοι. Μπορεί να μην είμαι αντικειμενικός αλλά ειλικρινά προτιμώ πάνω από όλα να είμαι φίλος……..

 

Υ.Γ 2 Έμαθα ότι το παιδί που κατηγόρησε τους ελληνοαμερικάνους παίκτες της ομάδας μας θυμωμένους ίσως από ένα σχόλιο που έκανα από αυτό εδώ το βήμα και απλά είπα την άποψη μου χωρίς να θίξω νομίζω κανέναν με περιέλαβε και με ειρωνεύτηκε και με χλεύασε στο γνωστό του βήμα. Δεν θα μπω σε διαδικασία αντιδικίας με το παλικάρι, άλλωστε τι φταίει αυτός αν η μαία ζούλιξε λίγο περισσότερο στη γέννα με αποτέλεσμα ανεπανόρθωτες βλάβες…….