12 | 09 | 2011 20:01

Ευρωμπάσκετ χωρίς Ελλάς-Γαλλία δεν γίνεται!

Toυ ΚΩΣΤΑ ΣΟΡΩΤΟΥ

Με τη σημερινή μας νίκη επί της Γεωργίας έκλεισε ο κύκλος των παιχνιδιών της εθνικής ομάδας σε ομίλους και πλέον προχωράμε στα νοκ άουτ παιχνίδια.

Για το σημερινό αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι δεν νομίζω ότι χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη ανάλυση. Ήταν ένα παιχνίδι ανιαρό που δεν έχει να προσθέσει η να αφαιρέσει πολλά από την ομάδα μας.

Σίγουρα πρέπει να ξεχάσουμε τα πρώτα 25 λεπτά που ουσιαστικά ήμασταν απόντες από το γήπεδο σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού και να επισημάνουμε σαν θετικό σημείο την άμυνα μας στα τελευταία 15 λεπτά, άμυνα που ξεκαθάρισε τελικά ποια ήταν η πολύ καλύτερη ομάδα σήμερα και που έδειξε ξεκάθαρα ποιο είναι το κομμάτι του παιχνιδιού που επενδύει η ομάδα μας. Δεν νομίζω ότι πρέπει να επεκταθούμε περισσότερο στην ανάλυση ενός τέτοιου παιχνιδιού που ήταν μια καθαρά τυπική διαδικασία ειδικά αναλογιστεί κανείς τι επακολουθεί.

Αυτή ήταν λοιπόν η ανάλυση για το σημερινό μας παιχνίδι και πάμε να κάνουμε έναν μίνι απολογισμό για το τι έχουμε δει μέχρι σήμερα από την εθνική μας αλλά και γενικά από το ευρωμπάσκετ.

Ξεκινάμε από την δική μας ομάδα που σε γενικές γραμμές έκανε το αυτονόητο και πέτυχε τον πρώτος της βατό στόχο που ήταν η είσοδος μας στις 8 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Να ξέρετε κάτι ότι όταν λέμε αυτονόητο δεν είναι και πάντα σίγουρο ότι θα γίνει. Π. χ  και για την Κροατία αυτονόητη ήταν η πρόκριση της στους 12, πρόκριση που δεν ήρθε ποτέ όμως.

Από πλευράς εικόνας η ομάδα , όπως ίσως είναι φυσιολογικό, είχε σκαμπανεβάσματα. Είχε καλά παιχνίδια και βέβαια είχε και τα δυο παιχνίδια που χάσαμε που η εικόνα μας δεν ήταν καθόλου καλή και κυρίως στα παιχνίδια με τα Σκόπια. Η ομάδα στήριξε πολλά στην αμυντική της λειτουργία και όποτε αυτή την δικαίωσε και η εικόνα της και τα αποτελέσματα της ήταν τα επιθυμητά, αντίθετα στο παιχνίδι με την Ρωσία που δεν την είχαμε το αποτέλεσμα και η εικόνα μας στο δεύτερο ημίχρονο κυρίως ήταν κακή.

Καλό βαθμό η ομάδα παίρνει και στο transition game που μας βοήθησε πολύ, αλλά και στο κομμάτι της ομαδικότητας ειδικά σε κρίσιμα παιχνίδια.

Η ομάδα βέβαια είχε αδυναμίες τις περισσότερες από τις οποίες είχαμε επισημάνει πριν την έναρξη του τουρνουά αλλά και μερικές από αυτές που είχαμε πει σαν πιθανές αδυναμίες τις βελτίωσε μέσα στο τουρνουά.

Μεγάλες αδυναμίες η έλλειψη σταθερά καλού περιφερειακού σουτ, η δυσκολία μας σε μερικά παιχνίδια στο σετ παιχνίδι και τα πολλά αβίαστα λάθη.

Αδυναμίες που περιμέναμε να έχουμε αλλά τις παλέψαμε καλά και νομίζω ανταποκριθήκαμε καλύτερα του αναμενομένου ήταν το ρημπάουντ και η έλλειψη εμπειρίας και προσωπικότητας. Νομίζω ότι στο δεύτερο αυτό κομμάτι , της προσωπικότητας, η ομάδα έδειξε πολύ θετικά στοιχεία σε κρίσιμα παιχνίδια. Επίσης άλλο ένα κομμάτι που είχαμε πει ότι ίσως αντιμετωπίσουμε πρόβλημα ήταν το σκορ από τη θέση του πλέι μέικερ που όντως υπήρξε στην αρχή αλλά με την μετακίνηση του Ζήση στη θέση του πλέι μέικερ λύθηκε σε μεγάλο βαθμό και αυτό. Για να μην παρεξηγηθώ εδώ θέλω να κάνω μια διευκρίνιση. Όταν λέω κάτι για τη θέση του πλέι μέικερ αυτό δεν έχει καμιά αιχμή για τον Σλιούκα και τον Ξανθόπουλο, που ειδικά τον δεύτερο είμαι ο πρώτος που τον έχω βάλει να παίξει σε αντρική ομάδα και ξέρω ότι είναι ένα εκπληκτικό και φιλότιμο παιδί. Απλώς το αγωνιστικό στυλ του Βασίλη και που αυτό περιμένει και ο προπονητής του είναι να δώσει πολλά σε άμυνα και σε οργάνωση παιχνιδιού και όχι στο σκοράρισμα.

Αυτή σε γενικές γραμμές ήταν η εικόνα της ομάδας μας που έκανε μερικές πολύ σημαντικές νίκες όπως με την Κροατία και την Σλοβενία, μια ήττα θα έλεγα μέσα στη λογική του παιχνιδιού με την Ρωσία, που πιστεύω όμως ότι αν ξανασυναντηθούμε έχουμε ευκαιρία για ρεβάνς και μια κακή ήττα από τα Σκόπια, μια καλή ομάδα αλλά που σίγουρα ήταν και είναι στα μέτρα μας.

Για το υπόλοιπο ευρωμπάσκετ θα έλεγα ότι είδαμε πολύ μεγάλα παιχνίδια στο άλλο γκρουπ ομάδων και στην πρώτη φάση αλλά και στα σταυρώματα από εξαιρετικά ποιοτικές ομάδες και πολύ σπουδαίους παίκτες.

Εξαιρετική ομάδα η Ισπανία με πολύ μεγάλους παίκτες και με μεγάλη επιθετική πολυφωνία που θα έλεγα ότι αντί παραδοσιακά να την αντιπαθούμε καλό θα είναι να τους μιμηθούμε σε μπασκετική φιλοσοφία και σε παραγωγή παικτών. Το ότι κάποια στιγμή θέλησαν να μας κερδίσουν η να κοντράρουν το ιερό αλλά απόν τοτέμ του Ελληνικού μπάσκετ δεν τους καθιστά αυτομάτως κακοποιούς, όπως περίπου τους αντιμετωπίζει μια μεγάλη μερίδα φιλάθλων και κυρίως μεγάλη μερίδα δημοσιογράφων. Πρέπει να είμαστε η μόνη χώρα που έχει ονομάσει τον τεράστιο παιχταρά Ναβάρο κλόουν…..καλύτερα θα είναι να προσέξουμε πως ξεμαρκάρεται, την ταχύτητα των ποδιών του και της εκτέλεσης του και πολλά άλλα.

Ανίκητη βέβαια δεν είναι γιατί υπάρχουν και άλλες καλές ομάδες όπως είναι η Λιθουανία που το επιθετικό της παιχνίδι στη καλή τους μέρα είναι απολαυστικό, όπως απολαυστικός είναι ο επόμενος μεγάλος σταρ του ευρωπαικού μπάσκετ Βαλαντσιούνας που σε ηλικία 19 χρονών κάνει πολύ μεγάλο τουρνουά. Μνεία πρέπει να κάνουμε εδώ και στον ίσως καλύτερο πλέι μέικερ των τελευταίων 15 χρόνων Σάρας Γιασικεβίτσιους που στο τελευταίο του ίσως ευρωμπάσκετ σε ηλικία 35 χρονών κάνει πράγματα και θαύματα.

Υπάρχει η Γαλλία για την οποία θα μιλήσουμε παρακάτω όταν θα την αναλύσουμε σαν προσεχή αντίπαλο της εθνικής μας ομάδας.

Η Σερβία δείχνει κάπως πεσμένη και ρηχή σε ρόστερ αλλά μην υποτιμάτε ποτέ τους Σέρβους σε κρίσιμα και νοκ άουτ παιχνίδια.

Υπάρχει η Ρωσία, ομάδα με ταλέντο και αθλητικά προσόντα τρομερά αλλά και αδυναμίες και αστάθεια στην απόδοση της.

Μεγάλη έκπληξη του τουρνουά τα Σκόπια αλλά νομίζω ότι τα καλά νέα για τους γείτονες τελειώσανε κάπου εδώ και ο Μακ Κάλεμπ μόνος του δεν μπορεί να τους πάει πιο ψηλά.

Η Σλοβενία θα έλεγα ότι ήταν μέχρι στιγμής μια πολύ μέτρια και ανιαρή ομάδα.

Η Τουρκία έδειξε βελτιωμένη σε σχέση με τα φιλικά αλλά και πάλι καμιά σχέση με την περσινή ομάδα. Τέλος όταν αναφερόμαστε στη Γερμανία μόνο μια φράση υπάρχει: σεβασμός στον πολύ μεγάλο Ντιρκ Νοβίτσκι. Μεγάλος παίκτης , παράδειγμα για τον οποιονδήποτε αγαπάει το μπάσκετ.

Η Φινλανδία έπαιξε ένα συμπαθητικό μπάσκετ και πήγε αρκετά ψηλά για αυτήν ενώ η Γεωργία όσα έρθουν και όσα πάνε.

Έτσι λοιπόν φτάσαμε στα πραγματικά μεγάλα παιχνίδια που είναι τα νοκ- άουτ παιχνίδια. Για εμάς αντίπαλος μας είναι η πολύ ισχυρή ομάδα της Γαλλίας , μια ομάδα που με λίγα λόγια θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε και να προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε τα δυνατά της και τα αδύνατα της κομμάτια.

Κατ΄ αρχάς είναι σαφώς η πιο αθλητική ομάδα του τουρνουά με πολλά παιδιά με εξαιρετικά άλματα που παίζουν ένα γρήγορο και πολλές φορές θεαματικό μπάσκετ. Δεν έχουν τα πολύ μεγάλα ύψη αλλά αυτό το μειονέκτημα καλύπτεται από τα αθλητικά τους προσόντα.

Παίζουν πολύ καλή επιθετική άμυνα με πίεση στη μπάλα και ψάχνουν το κλέψιμο.

Είναι πολύ καλοί στο ανοιχτό γήπεδο και με τους περιφερειακούς τους παίκτες να τρέχουν αλλά και τους ψήλους τους και τους ημίψηλους τους.

Στο σετ παιχνίδι δεν είναι τόσο καλοί όσο στο ανοιχτό γήπεδο με κλασσικό μειονέκτημα το μέτριο μακρινό περιφερειακό σουτ τους.

Είναι πολύ καλοί στο παιχνίδι ένας εναντίον ενός αφου λόγω των αθλητικών τους προσόντων  είναι πάντα ένα κλικ πιο γρήγοροι.

Η μεγάλη τους δύναμη είναι τα επιθετικά ρημπάουντ στο οποίο πηδάνε όλοι και πιέζουν πάρα πολύ σε αυτό το κομμάτι.

Τέλος είναι μια ομάδα που έχει ξεκάθαρο ηγέτη και αυτός βέβαια είναι ο Πάρκερ που είναι παίκτης κλειδί για αυτή την ομάδα ενώ πολύ σημαντικοί παίκτες για την Γαλλία είναι οι Ντε Κολό, Νοά, Μπατούμ, Ντιαό και Ζελαμπάλ.

Τώρα το τι πρέπει να κάνει η ομάδα μας είμαι σίγουρος ότι το ξέρει καλύτερα το προπονητικό επιτελείο της ομάδας. Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να δώσουμε τεράστια προσοχή στον έλεγχο του ρυθμού και των ρημπάουντ. Να μην τους αφήσουμε να τρέξουν και να έχουν δεύτερες ευκαιρίες από επιθετικά ρημπάουντ.

Στην οργανωμένη μας άμυνα δεν θα πρέπει να τους δώσουμε πολλά ντράιβ, να κλείσουμε τους διαδρόμους και να ρισκάρουμε σε κάποια μακρινά τους σουτ, που δεν είναι και το καλύτερο τους. Ίσως και κάποια ζώνη δεν θα ήταν άσχημη ιδέα.

Επίσης καλό θα ήταν αν μπορούσαμε να αποκόψουμε τον Πάρκερ από την μπάλα, να προσπαθήσουμε να μην την πάρει πολύ οπότε και σε σκορ θα τους περιορίσουμε αλλά κυρίως σε δημιουργία παιχνιδιού αφου οι υπόλοιποι παίκτες τους είναι καλοί και αθλητικοί αλλά όχι καλοί δημιουργοί.

Γενικά πρέπει σε επίπεδο τακτικής να τους δώσουμε πολλά προβλήματα γιατί είναι ομάδα που της αρέσει να παίζει πολύ περισσότερο με το ένστικτο και λιγότερο με σκέψη και τακτική.

Το βασικότερο από όλα είναι να το πιστέψουμε, να μπούμε με πάθος, συγκέντρωση και κυρίως υπομονή και κίνητρο. Ειδικά η υπομονή μας και η συγκέντρωση μας στο πλάνο μας θα είναι καθοριστικοί παράγοντες.

Τελειώνοντας έχω να επαναλάβω ότι η φανέλα της Εθνικής μας ομάδας είναι πολύ βαριά φανέλα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και αυτό ειδικά οι Γάλλοι το ξέρουν πολύ καλά. Το ότι μας διαλέξανε δε για αντιπάλους είναι μια χαρά κίνητρο για να τους αποδείξουμε το λάθος τους αρκεί να παίξουμε και να σκεφτούμε σαν ομάδα.

Θα πρέπει να προσθέσουμε και εμείς τις ευχές μας μαζί με τις ευχές όλων των Ελλήνων φιλάθλων και ελπίζω την Πέμπτη να έχουμε να πούμε και να αναλύσουμε ευχάριστα πράγματα.

Καλή δύναμη παιδιά.