Toυ ΚΩΣΤΑ ΣΟΡΩΤΟΥ

Σήμερα νομίζω ότι κάναμε την μεγαλύτερη νίκη μας στο θεσμό μέχρι την επόμενη. Είναι η μεγαλύτερη γιατί είναι μια νίκη απέναντι σε μια δύναμη του ευρωπαικού μπάσκετ και είναι μια πολύ σημαντική νίκη που μας δίνει κατά πολύ μεγάλο ποσοστό την πρόκριση στις 8 καλύτερες ομάδες και ταυτόχρονα μας δίνει την εμπιστοσύνη να χτυπήσουμε και να κερδίσουμε καλές ομάδες του τουρνουά.

Πριν περάσουμε στην τακτική ανάλυση του παιχνιδιού θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η ομάδα μετά την ήττα από τα Σκόπια έδειξε χαρακτήρα και σε χρόνο μηδέν ξεπέρασε τις αναταράξεις αυτής της ήττας, κοίταξε μπροστά και σκεφτόμενη μπασκετικά έχει αρχίσει να δίνει λύσεις στα προβλήματα της.

Περνώντας στην τακτική ανάλυση του παιχνιδιού θα δούμε ότι η εθνική ομάδα μπήκε στο παιχνίδι με δυο βασικά ζητούμενα στην άμυνα. Πρώτον να πιέσει τον Λάκοβιτς και να τον εξωθήσει σε λάθη και σε τραβηγμένες επιλογές πράγμα που στο πρώτο ημίχρονο το κατάφερε σε μεγάλο βαθμό.

Δεύτερο ζητούμενο ήταν να περιορίσουμε το παιχνίδι των ψηλών αντιπάλων στο χαμηλό ποστ και έτσι χρησιμοποιήσαμε παγίδες άμυνα που περιόρισε κατά πολύ το παιχνίδι των καλών ψηλών των Σλοβένων. Βέβαια εδώ να σημειώσουμε ότι εκτός από τους Ντράγκιτς και Μπέγκιτς η κατάσταση των Λόρμπεκ, Σμόντις και Γιαγκόμπνικ δεν είναι και η καλύτερη.

Στο πρώτο ημίχρονο η επικράτηση μας ήταν καθολική και αυτή απεικονίστηκε δικαίως και στο σκορ.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Μάλκοβιτς αποφάσισε να παίξει το χαρτί της ζώνης 2-3. στην αρχή περάσαμε 2-3 εύκολα καλάθια και φάνηκε ότι δεν θα έχουμε ιδιαίτερο πρόβλημα. Με την πάροδο όμως του χρόνου η ζώνη μας δημιούργησε πρόβλημα η για να το πω καλύτερα όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα με αυτή την άμυνα η ίδια η επίθεσή μας έκανε δύσκολη τη ζωή μας.

Στην αρχή προσπαθήσαμε και τη σπάσαμε από τον παίκτη του χάι ποστ που με ένα παιχνίδι που έχουμε εναντίον ζώνης δεν ήταν κατ’ ανάγκη ψηλός αλλά και περιφερειακός που έκοβε από την αδύνατη πλευρά.

Όταν οι Σλοβένοι κάλυψαν αυτή την τρύπα από εκεί άρχισαν τα προβλήματα. Αρχικά επιμείναμε στον ίδιο τρόπο που όμως όχι μόνο δεν μας έδωσε πόντους αλλά κάναμε και φτηνά λάθη στη πάσα από το χάι ποστ η προς το χάι ποστ που έδωσε εύκολα καλάθια στους Σλοβένους. Η ομάδα έψαξε στη συνέχεια και άλλους τρόπους αλλά εκεί είχαμε αρχίσει να είμαστε νευρικοί και κυρίως λιγάκι διστακτικοί ενώ ταυτόχρονα χάσαμε και δυο εύκολα καλάθια στο ανοιχτό γήπεδο, κάναμε και ένα αντιαθλητικό φάουλ που μας αύξησε τον εκνευρισμό. Εκεί όμως η ομάδα έδειξε και το ότι είναι ομάδα αλλά και το ότι έχει χαρακτήρα. Και το έδειξε και η παλιά φρουρά στο πρόσωπο του Νίκου Ζήση που και πάλι σαν πλέι μέικερ ήταν καταπληκτικός αλλά και η νέα γενιά στο πρόσωπο του Κωστάκη του Παπανικολάου, ενός παιδιού που το πιστεύω πολύ, που δεν δείλιασε στο κρίσιμο σημείο και που με δυο πολύ κρίσιμα τρίποντα μας κράτησε ζωντανούς σε πολύ κρίσιμο σημείο.

Στο τέλος με καλές άμυνες και με πολύ μεγάλα σουτ του Ζήση και του Φώτση όλα τέλειωσαν καλά και νομίζω ότι η καλύτερη ομάδα κέρδισε δίκαια και πεντακάθαρα.

Ένα άλλο κομμάτι του παιχνιδιού που ήμασταν πολύ καλοί ήταν και τα ρημπάουντ , κομμάτι δύσκολο για το συγκεκριμένο παιχνίδι γιατί οι Σλοβένοι στηρίζουν πολλά στο επιθετικό τους ρημπάουντ.

Γενικά νομίζω ότι η Ελληνική σχολή είναι ίσως η καλύτερη σχολή στο ευρωπαϊκό μπάσκετ μαζί με την Σέρβικη σε θέματα τακτικής και άμυνας και αυτό είναι το μεγάλο προσόν μας.

Τέλος μου έκαναν εντύπωση οι τελευταίες άμυνες των Σλοβένων που έχαναν και συνέχιζαν να παίζουν ζώνη χωρίς να μας στείλουν στις βολές και μας άφησαν και να τρώμε όλο το χρόνο και να σουτάρουμε μόνοι μας. Τρικυμία εν κρανίω από έναν προπονητή που έχει προσφέρει στο μπάσκετ την μεγάλη Γιουγκοπλάστικα και έχει ευρωπαϊκούς τίτλους με τρείς διαφορετικές ομάδες (Γιουγκοπλάστικα, Λιμόζ και Παναθηναϊκό). Αυτό βέβαια αν το είχε κάνει Έλληνας προπονητής η γενικά προπονητής Ελληνικής ομάδας δεν θα είχε προλάβει ούτε να χαιρετήσει…..

Είπαμε λοιπόν μεγάλη νίκη που μάλλον μας στέλνει στο χιαστί παιχνίδι και εκεί ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται αν και μπροστά μας θα βρούμε ένα μεγαθήριο. Θα βρούμε όμως ένα μεγαθήριο κουρασμένο αφου ο άλλος όμιλος είναι κόλαση πραγματική με πού μεγάλα παιχνίδια που σε εξοντώνουν και ίσως ανυποψίαστο αφου μπορεί να μας υποτιμήσουν.

Έχουμε πει όμως ότι μεγάλο ζητούμενο για αυτή την ομάδα είναι να είναι καλύτερη κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο και αυτό το έχει πετύχει. Ας ελπίσουμε ότι και στο επόμενο παιχνίδι με την Ρωσία θα είμαστε καλύτεροι.

Υ. Γ το μπάσκετ δεν είναι απλό παιχνίδι είναι δύσκολα και περίπλοκο για αυτό και δεν το ξέρουν όλοι και όπως έλεγαν οι αρχαίοι η ημιμάθεια χειρότερη της αμάθειας…….

Άλλα Νέα

	25\|05\|12 00:51 "Ο Ίβκοβιτς ρισκάρει και του βγαίνει" Παρά το «κόκκινο» παρελθόν του, ο Γιώργος Σιγάλας δεν παρασύρεται. Λίγο μετά το τέλος του δεύτερου τελικού, πιάνει κουβέντα με το Νίκο Συρίγο και προσπαθεί να αναλύσει τα όσα είδαμε στο ΟΑΚΑ, χωρίς γυαλιά.

	14\|05\|12 19:38 Ποτέ μην πεις πως είναι αργά... Οι περισπούδαστες αναλύσεις τούτες τις ώρες μικρή σημασία

	14\|05\|12 17:12 Τι να βρεις να πεις... O Kώστας Σορώτος δεν βρίσκει λόγια για τον Θρύλο της καρδιάς του... Διαβάστε την κατάθεση ψυχής ενός αυθεντικού Ολυμπιακού και ακούστε το τραγούδι που αφιερώνει στους Πρωταθλητές Ευρώπης!

	12\|05\|12 18:48 Παραιτήσου για λόγους αξιοπρέπειας! O Nίκος Συρίγος καλεί τον Κώστα Ρήγα να διασώσει το προσόν πάνω στο οποίο έχτισε την καριέρα και τη ζωή του.

	12\|05\|12 12:51 Η αποθέωση του Ίβκοβιτς Ο Κώστας Σορώτος αναλύει τον προσωπικό θρίαμβο του Σέρβου κόουτς, αναγνωρίζοντας παράλληλα και το μέταλλο του Παναθηναϊκού.

	10\|05\|12 20:37 Έτσι πάνε τελικό! O Kώστας Σορώτος αναλύει τις μάχες των αιωνίων με ΤΣΣΚΑ και Μπαρτσελόνα.

	25\|04\|12 21:16 Τέτοια παραμύθια θέλει ο αθλητισμός! O Nίκος Συρίγος γράφει σαν... Συριανός για το θαύμα του Φοίνικα Σύρου!!!

	24\|04\|12 11:26 "Το Ρέθυμνο, γούσταρες να το βλέπεις!" Παρά το break του Πανιωνίου, ο Γιώργος Σιγάλας, βγάζει το καπέλο στο Ρέθυμνο και στον Κωστή Ζομπανάκη. Ο «Ράμπο» σχολίασε και την γκρίνια του Ολυμπιακού, συζητώντας με το Νίκο Συρίγο.